Witaj GOŚCIU ( Zaloguj się | Rejestracja )

 
Reply to this topicStart new topicStart Poll

Drzewo · [ Standardowy ] · Linearny+

> Romantyczność [zak], o romantyzmie z przymrużeniem oka

Co sądzicie o tym opowiadaniu?
 
Dobre - zostawić [ 22 ] ** [100.00%]
Słabe - wyrzucić [ 0 ] ** [0.00%]
Zakazane - zgłoś moderatorowi [ 0 ] ** [0.00%]
Suma głosów: 22
Goście nie mogą głosować 
Kitiara
post 09.08.2005 21:27
Post #1 

Uczeń Hogwartu


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 173
Dołączył: 08.12.2004

Płeć: jedyny w swoim rodzaju



Opowiadanie to powstało na potrzeby Klubu Pojedynków założonego na forum Mirriel.
Wyzwanie Semele skłoniło mnie ostatecznie do napisania dilogu Potter - Malfoy wierszem; taki pomysł chodził mi po głowie od dawna i, w końcu, wylazł na światło dzienne. : )
Miało być zabawnie i, mam nadzieję, jest.

Whatever, enjoy it


Romantyczność

Na Merlina – pomyślał Severus, budząc się w jesienny, cudownie słoneczny poniedziałkowy poranek i nieporadnie, na oślep wyłączając budzik, który, zawsze bardzo głośny, dziś brzmiał dla Mistrza Eliksirów jak ryk stada rozjuszonych smoków.
Według aktualnej percepcji Snape’a, słońce mogłoby przyświecać nieco lżej, a najlepiej, gdyby nie świeciło wcale i przestało wzmagać ból jego nieszczęsnej głowy udręczonej wysokoprocentową ognistą whisky skombinowaną przez Mundungusa, która teraz uporczywie odzywała się nie tylko sensacjami pod czaszką, ale i suchością w gardle.
Severus powoli wstał z łóżka, próbując nie potknąć się o nic i uchylając powieki do niezbędnego minimum, aby uniknąć kaskady cierpienia przywodzącego na myśl rozpadanie się czaszki na dwoje, poczłapał prawie po omacku do szafeczki z eliksirami podręcznymi, które trzymał na własny użytek. Klnąc pod nosem wszelkie popijawy, nawet te, które świętują kolejne małe zwycięstwo w wojnie z poplecznikami Czarnego Pana, wymacał podłużną fiolkę z wygrawerowanym w szkle wężem. Otworzył na oścież prawe oko, by upewnić się czy to ta właściwa buteleczka, co zabolało tak, że omal nie wrzasnął. Zamiast tego, bardzo cicho i ochryple powiedział „o, żesz kur**”, a następnie odkręcił flakonik i uszczuplił go o trzy łyki zbawiennego eliksiru łagodzącego stan przepojenia alkoholowego. Specyfik miał jedną wadę - zaczynał działać po trzydziestu minutach od wypicia, a pełne skutki „odkacowania” były widoczne dopiero po trzech godzinach.
Nie miał siły się ubrać ani wziąć prysznica, więc powlekł się z powrotem na posłanie, z zamiarem spędzenia tam kolejnych dwóch lub trzech kwadransów. I tak nie byłby w stanie nic przełknąć na śniadaniu, a tym bardziej nie mógłby słuchać radosnego i promieniującego świeżością Dumbledore’a, którego nie imały się żadne przepicia, kace i tym podobne, chociaż staruszek pił tyle co inni, a może nawet dorównywał staremu, dobremu, cwanemu Dungowi. No tak, ale Dung, w przeciwieństwie do dyrektora Hogwartu, miewał kaca.
Severus nastawił budzik na dziewiątą, bo pół godziny później miał zajęcia z siódmą klasą Gryffindor-Slytherin.
Znowu Potter – syknął mało radośnie, przymknął powieki i opatulił się szczelnie kołdrą.

***
Kiedy Mistrz Eliksirów szedł do pokoju nauczycielskiego po dziennik klasy, z którą miał mieć zajęcia, natknął się na widok nadwątlający nerwy: Gina Sundblade, Krukonka z piątego roku, i Gerry Witehouse, szóstoroczny Puchon, namiętnie całowali się we wnęce korytarza.
Cholernie romantyczne – cicho warknął Snape i już miał zamiar odjąć zuchwalcom mnóstwo punktów, kiedy nagle przypomniał sobie o czymś i stanął jak wryty. Zamrugał, zgrzytnął zębami i szpetnie zaklął. Zaklął na tyle głośno, że wspomniana parka oderwała się od siebie i pomknęła jak najdalej od sfery skażonej możliwością uzyskania szlabanu lub utraty setki punktów bądź też, co najbardziej prawdopodobne, jednego i drugiego.
Severus przypomniał sobie, jaki eliksir miał być warzony tego dnia i poczuł gorzki smak w ustach oraz ochotę opuszczenia zajęć. Nic prostszego; wystarczyło powiedzieć dyrektorowi, że źle się czuje, co nie odbiegało daleko od rzeczywistej sytuacji. Po prawdzie, pod czaszką Mistrza Eliksirów nie galopowało już stado hipogryfów i Snape nie miał już wrażenia, że każdy napotkany promień słoneczny rozsadza mu gałki oczne, ale nadal czuł suchość w gardle i bolała go głowa. Czuł też mdłości, które nasiliły się znacznie, gdy dwa gruchające gołąbki uświadomiły mu, że ma nauczyć kochaną klasę przyrządzania Wywaru Lirycznego. Snape nie wiedział, kto wymyślił tak durną nazwę i nie chciał tego wiedzieć. Nie rozumiał też, po co ostatni rocznik miałby się zajmować takimi bzdurami i po cholerę wzbudzać w ludziach nastrój romantyczny?
Severus Snape jeszcze raz zgrzytnął zębami i żołnierskim krokiem ruszył po dziennik. Nie pozwoli Dumbledore’owi przekonywać się pełnym entuzjazmu radosnym tonem, że takie nastrojowe zajęcia „na pewno poprawią mu humor i poczuje się dużo lepiej”. Największy ból sprawiała Severusowi świadomość, że Wywar Liryczny nie czynił z zażywającej go osoby wytrawnego poety czy romantyka o wzniosłej duszy. Po prostu uwrażliwiał na piękno i wydobywał romantyzm nawet z najbardziej topornej lub pragmatycznej jednostki ludzkiej. Oznaczało to, że ktoś o znikomych talentach muzycznych może zacząć fałszować, tworząc własne pieśni miłosne, tudzież wyżywać się już na tych powstałych.
Jeszcze tylko brakowało mi romantycznej Granger, wywracającej gałkami ocznymi Parkinson, Pottera śpiewającego serenady i Malfoya mówiącego wierszem...
Nadchodzące zajęcia miały jeden plus; uczniowie już nie raz wygłupili na lekcji i Snape był pewien, że tym razem będzie tak samo.

***
- Może udam, że bardzo boli mnie brzuch…
Snape patrzył na niego wybitnie nieprzychylnie, a jego paskudny uśmieszek nie nastrajał Pottera do zachowania pełnego opanowania koniecznego w czasie warzenia eliksirów.
- Harry, nie możesz za każdym razem, gdy jesteś nieprzygotowany do lekcji, udawać chorego. Zwłaszcza na eliksirach - Hermiona spojrzała na niego z naganą, a jej głos przybrał najbardziej znienawidzony przez Harry’ego, kaznodziejski ton.
- Okey, ale on mnie kiedyś naprawdę zabije – syknął w odpowiedzi zielonooki, a jego przyjaciółka rzuciła mu spojrzenie oznajmiające „przesadzasz, Harry”.
- Minus pięć punktów od Gryffindoru. O ile pamięć mnie nie myli, lekcja już się zaczęła, panie Potter, więc racz się skupić, zamiast prowadzić miłosną konwersację z panną Granger.
Draco Malfoy wykrzywił usta w sardonicznym, lekko pogardliwym uśmieszku, wzbudzając w Potterze chęć mordu, a Pansy Parkinson zachichotała, zasłaniając palcami usta i rzucając Hermionie złośliwe, pełne wyższości spojrzenie.
W takich chwilach panna Granger przestawała pamiętać o tym, że jest grzeczną i układną Gryfonką skupioną przede wszystkim na swojej czarodziejskiej edukacji.
- Kiedyś rzucę w nią klątwą łysienia albo czymś podobnym – syknęła przez zaciśnięte zęby, jednocześnie nieprzychylnie i złośliwie uśmiechając się do Pansy.
Parkinson szybko musiała się uspokoić, bo zimne spojrzenie nauczyciela zatrzymało się na niej, sprawiając, że krew w jej żyłach na chwilę przestała krążyć. Wśród kadry nauczycielskiej nikt nie potrafił paraliżować wzorkiem tak jak Snape.
- A mogłabyś przy okazji wykastrować Malfoya i Snape’a? – szepnął Harry, obserwując przy tym uważnie Severusa. Snape to nauczyciel, Harry – mówiło spojrzenie jego przyjaciółki
- Będziemy dziś warzyć mało użyteczny i całkowicie niepotrzebny adeptom Hogwartu, eliksir o dużo mówiącej i romantycznej nazwie Wywar Liryczny – Snape skrzywił się przy ostatnich słowach, jakby mówił o odchodach wiwerny lub o czymś równie paskudnym.
Przez kolejnych kilka minut uczniowie słuchali o skutkach rzeczonego wywaru, szybko notując rzeczy najważniejsze i starając się nie prosić Snape’a o powtórzenie. Groziło to bowiem... No dobrze, młodzi czarodzieje i czarownice nie wiedzieli czym to grozi, ale doskonale zdawali sobie sprawę z uczulenia Mistrza Eliksirów na wszelkie przejawy romantyczności i woleli nie ryzykować.

- No, zobaczymy, jak działają wasze specyfiki – Snape uśmiechnął się cierpko. Właśnie sobie przypomniał, dlaczego jednak za każdym razem szedł na te zajęcia. Z bólem, ale szedł. Omal nie zachichotał złośliwie, uświadamiając sobie, że zaraz usłyszy Pottera deklamującego wiersze, śpiewającego lub robiącego coś równie głupiego.
- Nie czuję się dziś najlepiej, więc nie będę wszystkim wam kazał pić eliksiru, bo mógłbym paść trupem od nadmiaru liryczności, co zapewne niektórzy z was przyjęliby z ulgą – zakpił Severus, wydymając lekko swoje wąskie usta i posyłając znaczące spojrzenie Potterowi.
Ciekawe, skąd mam pewność, że mi na pewno każe się napić – sarkastycznie i jednocześnie żałośnie pomyślał Harry, a współczujący wzrok Hermiony sprawił, że poczuł się jeszcze gorzej. Malfoy patrzył na niego z pełną pogardy i złośliwej uciechy wyższością, pewny, że nie będzie zmuszony, w przeciwieństwie do Pottera, robić z siebie pajaca. Harry nienawidził go w tej chwili bardziej niż Mistrza Eliksirów.
Snape zajrzał do kociołka Hermiony i skinął z uznaniem głową, krzywiąc się przy tym niechętnie. Potem przemaszerował dookoła sali, oglądając wyniki wszystkich uczniów. Harry’emu ulżyło, gdy Snape nie zareagował w żaden sposób na jego eliksir. Przy kociołku Pansy, Snape przystanął i cmoknął z niesmakiem.
- Parkinson, czemu to jest zawiesiste i mieni się kolorami tęczy? – spytał łagodnie Severus.
- Nie wiem, sir...
Hermiona uśmiechnęła się bardzo złośliwie. W takich chwilach Harry cieszył się, że jest jej przyjacielem, a nie wrogiem.
- Za dużo miłorzębu i krwi salamandry ognistej? – zastanowił się uprzejmie Snape.
- Chciałam go udoskonalić, sir...
Hermiona musiała zakryć usta dłonią, by nie parsknąć śmiechem.
- Mówiłem Pansy, żeby nie przesadzała z krwią i ....
- Czy ja cię pytałem o zdanie, panie Malfoy? – łagodny i fałszywie słodki głos Severusa przerwał pełną służalczości wypowiedź Dracona.
Malfoy umilkł urażony.
- Przepraszam, sir – bąknął cicho.
- Wasza koleżanka chciała być mądrzejsza niż ładniejsza – oznajmił klasie Snape, a w jego oczach Hermiona dostrzegła politowanie. – Osobiście odradzam takie eksperymenty...
- Parkinson, na następne zajęcia napiszesz mi dwie rolki pergaminu na temat „Dlaczego niewykwalifikowany warzyciel nie powinien eksperymentować ze składem eliksirów” i jedną rolkę, w której opiszesz, jak należy przygotować Eliksir Liryczny. A twój tęczowy klajster możemy zlikwidować – mówiąc ostatnie słowa, Severus wyczyścił machnięciem różdżki kociołek Pansy.
- Był taki ładny – z żalem oznajmiła dziewczyna.
Mistrz Eliksirów nie silił się nawet na komentarz.
Jak ta idiotka z mózgiem trollicy dostała się na Eliksiry Zaawansowane? – pomyślała Hermiona, wpatrując się w Ślizgonkę z mieszanką odrazy i rozbawienia w oczach.
Draco Malfoy wyglądał na lekko zażenowanego ostatnimi słowami Pansy, a Blaise Zabini patrzył na swoją koleżankę z Domu tak jak nauczyciel – z politowaniem.
Większość obecnych była po prostu rozweselona
- No dobrze, droga młodzieży. Kogo by tu wytypować do eksperymentu? – łagodnie zastanowił się na głos profesor, udając, że nie ma pojęcia, kto do będzie.
– Czy ktoś zgłasza się na ochotnika? – spytał uprzejmie, wodząc wzrokiem od ucznia do ucznia.
Przez kilka chwil było bardzo cicho, a Snape miał minę, która sugerowała, iż jest zaskoczony brakiem chętnych.
- Trudno, jestem zmuszony sam wybrać dwóch chętnych panów.
- Nie lepiej dziewczynę i chłopaka, panie profesorze? Żeby porównać skutki... Proponuję Pottera i Granger. Albo nie... Niech będzie Pansy Parkinson, zapewni lepszą rozrywkę.
- Z wiekiem zaczynasz być bezczelny – Severus rzucił uczniowi spojrzenie pełne zdziwienia, ciekawości i nawet podziwu. – Po pierwsze, masz dziś o ósmej szlaban z Filchem, po drugie, sam wiem, kogo mam wybrać, Zabini.
- Wiedziałem – Blaise wzruszył ramionami.
- To trzeba było nie otwierać ust – cicho zakpił Snape. – I lepiej milcz, jeśli nie chcesz mieć trzech szlabanów z twoim ukochanym woźnym, Zabini. Aczkolwiek, żeby sprawić ci chociaż trochę radości... wybiorę Pottera i... - nauczyciel teatralnie się zawahał – ...powiedzmy... pana Malfoya. Tak, myślę, że to dobry wybór.
Harry tak się zdziwił, że nawet nie jęknął rozpaczliwie, a Draco zrobił komicznie zdumioną i przestraszoną minę.
- Ale, panie profesorze, to chyba jest żart....
- Malfoy, masz szlaban razem z kolegą Zabinim. Ja nie żartuję na lekcjach, chyba przez tyle lat zdążyłeś się już tego nauczyć – gładko odrzekł nauczyciel, sprowadzając Ślizgona na ziemię z krainy mrzonek. – Czy to jasne? – Severus uniósł brew i wbił wyczekujące spojrzenie w krnąbrnego ucznia.
- Tak jest, sir – niechętnie, acz grzecznie i ze spuszczoną głową odpowiedział Draco.
- Och, jak miło! Może ułożysz dla mnie poemat, Draco? – zaszczebiotała Pansy, sprawiając, że Hermiona otworzyła na chwilę usta z rozpaczliwego zdziwienia nad jej pustotą.
- Pansy, proszę... – syknął Draco cicho do Ślizgonki, rumieniąc się mocno.
No to kaplica, kaplica, kaplica... – myślał ze strachem Malfoy. – Mój towarzyski KONIEC...

Kilka minut później, zaskoczony Severus obserwował Ślizgona, który odstawia farsę swojego życia. Potter jedynie patrzył w sufit, jakby tam szukał natchnienia i Snape miał nadzieję, że tak mu zostanie do końca zajęć.
Na początku wydawało się, że Malfoy jest niepodatny na działanie Wywaru Lirycznego. Gdy go wypił, stał przez kilka chwil w napięciu, a kiedy nic się nie stało, wzruszył ramionami i odetchnął z ulgą. I właśnie wtedy jego wzrok padł na Hermionę, która obserwowała go z kpiącym półuśmiechem. Poczuł się tak, jakby strzelił w niego piorun. Zamarł, a jego oczy zalśniły uwielbieniem i czcią.
- O, boska! – wykrzyknął, sprawiając, że Pansy i Blaise podskoczyli w miejscu, a zaintrygowany Snape odwrócił wzrok od Pottera gapiącego się bezmyślnie w sufit.
Hermiona zamrugała zaskoczona, po czym uśmiechnęła się szerzej i z zaciekawieniem przekrzywiła głowę.
- Boska jest ma miotła... – wyrecytował Harry i zamilkł, marszcząc brwi.
Większość uczniów się po prostu przestraszyła, a Severus uniósł brwi i wodził wzrokiem od Dracona do Harry’ego i z powrotem. - Zamilcz, nieczuły na piękno pacanie! – Draco prawie podbiegł do Hermiony i klęknął przed nią, co wprawiło dziewczynę w stan wesołości pomieszanej z przestrachem.
- Jam nie pacan, ja jeno zachwalam latanie!
Blaise zachichotał, ale bardzo cicho. Naprawdę nie chciał spędzić trzech wieczorów z Filchem. Ostrożnie zapisał na kartce „wymianę zdań” dwóch zagorzałych wrogów.
Draco nie podjął już „dyskusji” z Harrym.
- O, boska! Twe oczy jak dwa bursztyny złociste!
- Najpiękniej jest, gdy ma miotła zatacza szlaki koliste! – odpowiedział mu z zapałem Potter, wyraźnie zachwycony swoim talentem poetyckim.
Chryste... – pomyślał Severus, sam nie wiedząc, czy jest bardziej rozbawiony, czy przerażony przedstawieniem, które się rozgrywa na jego oczach.
- Hermiono, dziewico przeczysta!
Hermionie nie chciało się wyprowadzać Malfoya z błędu.
- Ma miotła szybka jak kula ognista! – zawtórował Harry i Draco posłał mu pełne irytacji spojrzenie, by za chwilę znowu wpatrywać się z adoracją w pannę Granger.
Severus omal nie krzyknął ze zgrozy nad rymami, których musiały słuchać jego czułe uszy.
Uczniowie byli przestraszenie i rozbawieni. Woleli jednak ukrywać swoją wesołość i nic nie mówić. Dla własnego dobra.
Draco ujął dłoń Hermiony w swoje ręce.
- Moja pani, moja muzo! – oznajmił entuzjastycznie
- O ile pamięć mnie nie myli, Malfoy, twoja muza siedzi tam – grzecznie odrzekła Hermiona, skinąwszy głową w kierunku obrażonej Pansy.
- Piękna latania nie dostrzeże jeno cham – przyznał jej rację Harry.
- Nie mam żadnej muzy, poza tobą, o złotooka !
- Gdy lecę, chmury wokół, a w dole zatoka!
Pansy wybiegła z płaczem z klasy i trzasnęła drzwiami, krzycząc „Nienawidzę cię, Draco!”.
Malfoy całował teraz zapalczywie dłoń Hermiony obserwującej to z mieszanką rozbawienia i leciutkiego zażenowania.
Severus też był zażenowany i rozbawiony. Ogarnęła go także groza.
- Malfoy, zaśliniłeś mi rękę, narwańcu – w końcu wyrwała dłoń i wytarła ją odruchowo o szatę.
- Z miotłą czuję się jak z panną w tańcu! – oznajmił Harry, który nie lubił i nie potrafił tańczyć.
- Zabini, zaprowadź ich obu do skrzydła szpitalnego. Nie ma na to odtrutki, ale może pani Pomfrey ma coś, co złagodzi skutki – Severus miał serdecznie dość koszmarnego poematu i nawet nie zdawał sobie nawet sprawy, że sam mówi wierszem.
- Oczywiście, sir – Blaise schował zapisaną kartkę, zrobił poważną minę i wstał.
- Idziemy, chłopcy – oznajmił dwóm młodzieńcom, którzy nie zwrócili na niego uwagi.
Harry w upojeniu kontemplował sufit, a Draco wielbił wejrzeniem Hermionę.
- Idziemy – Blaise chwycił Pottera za rękaw, a klęczącego Dracona za kaptur szaty. Hermiona pomogła mu, wypychając przyjaciela zza stołu i ujmując pod pachy Malfoya.
Ku zdziwieniu wszystkich, panowie dali się zaprowadzić do drzwi, które panna Granger pośpiesznie otworzyła.
- Słuchaj, dzieweczko! – krzyknął zbolałym tonem Draco, tęsknie łypiąc na Hermionę od progu.
- Ona nie słucha! – bezdusznie uzmysłowił mu Severus.
- Lecę, pode mną cudne miasteczko. Pogoda ducha! – zawtórował oddalający się głos Harry’ego i Zabini z radością zanotował w pamięci kolejne wersy „poematu”.
- Żałosne – cicho oznajmił klasie Snape.
- Owszem – Hermiona poczuła przypływ odwagi. – I nie sądzę, aby pan odważył się wypić Wywar Liryczny, sir – oznajmiła grzecznie, acz z przewrotnym błyskiem w oku.
Reszta młodzieży patrzyła na nią ciekawie i z podziwem. Podpuszczanie Snape’a było trochę jak droczenie się z głodnym i niemiłym Rogogonem.
- Minus dziesięć punktów, Granger – cicho warknął profesor.
- To było do przewidzenia, sir – Hermiona wzruszyła ramionami. – Nabija się pan z uczniów, ale sam nie odważy się zaryzykować.... Jak każdy Ślizgon – Hermiona westchnęła, udając głęboki i bolesny zawód.
- Kolejne dziesięć punktów od Gryffindoru i szlaban z kolegami ze Slytherinu – powiedział Mistrz Eliksirów, ale jego nauczycielska i ślizgońska duma została urażona.
Co mi szkodzi, jestem po stokroć bardziej zrównoważony psychicznie od nich – pomyślał, a na głos rzekł:
- To zwykłe podpuszczanie nauczyciela, Granger, ale nie będziesz zarzucała mi tchórzostwa – pełnym gracji krokiem podszedł do uczennicy i wypił kilka łyków jej eliksiru.

Przez kolejny kwadrans zajęć uczniowie byli pewni, że Snape jest odporny na wszelakie uniesienia romantyczne. Dopiero w trakcie obiadu mieli okazję przekonać się, jak bardzo się mylili.
- Czy umówisz się ze mną, o piękna Rolando, na niedzielny spacer po Hogsmeade? – w Wielkiej Sali rozległ się czysty męski głos.
Snape wpatrywał się w wybrankę spojrzeniem niewiele odbiegającym od tego, jakim, całkiem niedawno, Draco Malfoy raczył Hermionę Granger.
Pani Hooch wbiła w niego swój jastrzębi wzrok, uśmiechnęła się kpiąco i głośno oraz sarkastycznie odrzekła:
- Jakiś ty się romantyczny zrobił, Sev. No, kto by pomyślał?
W Wielkiej Sali rozległ się donośny, młodzieńczy śmiech Blaise’a Zabini i Hermiony Granger.

KONIEC

Ten post był edytowany przez Kitiara: 09.08.2005 21:43


--------------------
"KIEDY JESTEŚ W PIEKLE, MOŻESZ ZAUFAĆ TYLKO DIABŁU."
[PIŁA II]
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Magya
post 10.08.2005 12:49
Post #2 

Czarodziej


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 874
Dołączył: 01.08.2004

Płeć: Kobieta



Świetne! Fantastyczne jak inne twoje opowiadania. Prawie spadłam z krzesła jak czytałam konwersację pomiędzy Harrym, Draco i Hermioną.
Pisz jak najwięcej takich opowiadań smile.gif


--------------------
Motylem jestem.


user posted image

Członkini The Marauders - fanklubu Huncwotów
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Raistlin
post 14.08.2005 15:49
Post #3 

Kandydat na Maga


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 57
Dołączył: 11.12.2004
Skąd: Krynn




Heh czytałem już na Mirriel, więc komentuje żeby tylko napisać, że mi się podobało i muszę wyrazić podziw, że udało ci się Kit stworzyć tak zabawną, wierszowaną konwersację.

Pozdrawiam

Raistlin

Ps. Co z "Być szlachetnym"??


--------------------
DragonLance Forum

"Kto wcześnie się z łóżka zbiera,
ten wcześnie umiera."
Rincewind
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
kruk
post 16.08.2005 19:03
Post #4 

Uczeń Hogwartu


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 200
Dołączył: 12.03.2004

Płeć: Kobieta



Naprawdę kawał dobrej roboty, z niecierpliwością czekam na kolejne opowiadania:) Severusik skacowany był najlepszy...heh


--------------------
Idę swoją drogą, a ludzie niech mówią, co chcą!


user posted image ssssss....
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Ney
post 21.08.2005 13:55
Post #5 

Mugol


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 2
Dołączył: 07.08.2005




Miałam już okazję wcześniej przeczytać to opowiadanie na Mirriel, ale z przyjemnością zrobiłam to jeszcze raz. Śmieszne dialogi, które nie każdemu się udają, i dobry pomysł. Gratuluję ! smile.gif
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
grlouiee
post 21.08.2005 18:19
Post #6 

Prefekt


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 393
Dołączył: 06.07.2005

Płeć: Kobieta



Świetne, siwetne i jeszcze raż swietne smile.gif
Błyskotliwe i smieszne dialogi, które zwalają z krzesel, nie sa wymuszone i to jest baardzo ważne ! smile.gif W połączeniu z rewelacyjnym pomyslem stworzyłaś naprawde cos dobrego ! smile.gif
Snape mający kaca- to jest to biggrin.gif
Czekam na wiecej tongue.gif


--------------------
' proszę pożycz mi swój grzebień. '
***

Członkini The Marauders - fanklubu Huncwotów
***

user posted image
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Kara
post 16.11.2005 08:54
Post #7 

Absolwent Hogwartu


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 666
Dołączył: 12.11.2005
Skąd: 3miasto

Płeć: Kobieta



Nie no po porstu suuuper czytałam(1 raz) i jak doszła do dialogu Draco,Harry,.Hermiona na prawde spadłam z krzesła ze smiechu!Suuper pisz więcej takich opowiadań smile.gif


--------------------
Luke I'm your father!!!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Kiniulka
post 23.11.2005 18:11
Post #8 

Iluzjonista


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 135
Dołączył: 06.04.2003
Skąd: Mocherowo ;-)

Płeć: Kobieta



Hehehe.. to było super.. hehehehehe.. szkoda ze tylko jednopartowa to jest sad.gif jejku ale ty masz super talent Kitiaro biggrin.gif Zazdroszcze ci biggrin.gif Pozdrawiam cieplutko smile.gif


--------------------
user posted imageMiłość nie jest wcale ogniem jak zwykło się mawiać. Miłość to powietrze. Bez niej człowiek się dusi, a z nią oddycha lekko. To wszystko.
Wasilij Rozanowuser posted image
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Ciasteczko
post 28.12.2005 18:28
Post #9 

Kandydat na Maga


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 69
Dołączył: 03.12.2005




FAN-TA-STY-CZNE!

smile.gif
Pośmiać się można było biggrin.gif
Dziękuję za chwilę rozrywki w ten szary dzień tongue.gif

Pozdr.


--------------------
najpiękniejsi, najmądrzejsi, najbogatsi, najsprytniejsi, najlepsi.
Slytherin.


Wielka fanka Blaise'a Zabiniego & Severusa Snape'a <33!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Annik Black
post 29.12.2005 22:42
Post #10 

Kandydat na Maga


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 64
Dołączył: 02.11.2005
Skąd: Wrocław

Płeć: Kobieta



Wspaniały fick, po takim strasznym dniu jaki dzisiał przeżyłam to był balsam dla moich uszu (a właściwie to dla oczu). To było suuuuper.... aż brakuje mi słów, może jak odzyskam przytomność i moja psychika wróci do normalności (a raczej do nie normalności) może coś jeszcze ech... blush.gif


--------------------
"There is no good and evil, there is only power... and those too weak to seek it."
"Died rather than betray your friends."
"Voldemort... is my past, present and future...

Nieruchomości - znam się na tym :)
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Tida
post 13.02.2006 16:45
Post #11 

Kafel


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 14
Dołączył: 29.12.2005




Czytałam to juz baaaaaardzo dawno,ale dopiero teraz komentuje.To jest strasznie śmieszne.Po prostu piękne!dawno tak się nie śmaiałam przy ficku.Draco rymujący...genialne.Nic dodać nic ująć.


--------------------
"W zasadzie najważniejsze jest życie.A jak już jest życie,to najważniejsza jest wolnośc.A potem oddaje się życie za wolność.I już nie wiadomo co jest najważniejsze."-Marek Edelman

"Ktoś kiedyś powiedział,że w chwili,kiedy zaczynasz zastanawiać się,czy kochasz kogoś,przestałeś go już kochać na zawsze."-Cień wiatru
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Ajihad
post 13.02.2006 17:23
Post #12 

Tłuczek


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 32
Dołączył: 08.02.2006




Te teksty!!! Po prostu wymiatają!!! Ostatni raz uśmiałem się tak przy Lord Voldemort show! Centralnie kulałem się ze śmiechu!
Moje gratulacje! Naprawdę umiesz pisać komedie! czekolada.gif dla ciebie, oczywiście!

Ten post był edytowany przez Ajihad: 13.02.2006 17:25


--------------------
G.R.O.M. Grupa Rosjan Odśnieżających Miasta
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
migotka
post 18.02.2006 15:41
Post #13 

Mugol


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 6
Dołączył: 18.02.2006




Super !!! dawno się juz tak nie śmiałam,naprawdę extra opowiadanko smile.gif
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Gem
post 19.02.2006 05:03
Post #14 

Magik


Grupa: Prefekci
Postów: 749
Dołączył: 24.07.2005
Skąd: z oślizłego lochu >:]

Płeć: Kobieta



QUOTE
-Boska jest ma miotła... – wyrecytował Harry i zamilkł, marszcząc brwi.
Większość uczniów się po prostu przestraszyła, a Severus uniósł brwi i wodził wzrokiem od Dracona do Harry’ego i z powrotem. - Zamilcz, nieczuły na piękno pacanie! – Draco prawie podbiegł do Hermiony i klęknął przed nią, co wprawiło dziewczynę w stan wesołości pomieszanej z przestrachem.
- Jam nie pacan, ja jeno zachwalam latanie!


genialne XD wymiękłam przy tym...

QUOTE
- O ile pamięć mnie nie myli, Malfoy, twoja muza siedzi tam – grzecznie odrzekła Hermiona, skinąwszy głową w kierunku obrażonej Pansy.
- Piękna latania nie dostrzeże jeno cham – przyznał jej rację Harry.


Rozbrajające...świetny, lekko się czyta, tylko za mało!!!!!!!! tongue.gif


--------------------
user posted image
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
niewymowna
post 05.07.2006 09:57
Post #15 

Mugol


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 8
Dołączył: 03.07.2006
Skąd: Spoza gór i rzek... :D

Płeć: Kobieta



Lekkie i zabawne, idealne na poprawę humoru. Co jeszcze mogę napisać... Poprawne pod względem ortograficznym, jak i stylistycznym, bla, bla, bla... Ha! Wiem! Tego jeszcze nie pisałam! Głębokie pokłony biję przed Tobą, o wielka Kit, za Twoje bogate słownictwo! Chyba skończyłam...


--------------------

Dobro i zło należy pamiętać wiecznie.
Dobro, ponieważ wspomnienie,
że kiedyś nam je wyświadczono,
uszlachetnia nas.
Zło, ponieważ od chwili,
w której nam je wyrządzono,
spoczywa na nas
obowiązek odpłacenia zań dobrem.


Mikołaj Gogol
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Irmelin
post 14.01.2008 21:28
Post #16 

Kafel


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 20
Dołączył: 03.01.2008
Skąd: Jelenia Góra

Płeć: Kobieta



Och tak, tak! To opowiadanie jest świetne, boskie cudowne, wspaniałe, zabawne i tak dalej tongue.gif Naprawdę je uwielbiam:) Nie będę tu cytowała ulubionych fragmentów, bo inni już to zrobili. Napiszę tylko, że dialog Hermiona/Draco/Harry dosłownie mnie rozwalił biggrin.gif
Czytałam już to chyba na mirriel, ale nie jestem pewna czy skomentowałam.

Gratuluję Kitiaro kolejnego udanego dzieła i życzę dużooo weny smile.gif

Ten post był edytowany przez Irmelin: 14.01.2008 21:31


--------------------
"Nie ma czegoś takiego, jak dobro i zło, jest tylko władza i potęga, i mnóstwo ludzi zbyt słabych, by to osiągnąć"

[Tom Marvolo Riddle]

User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Nothing_
post 14.01.2008 21:47
Post #17 

Tłuczek


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 43
Dołączył: 07.01.2008
Skąd: Otchłań piekieł.

Płeć: Kobieta



Po prostu piękne!
Pomysł z eliksirem i tymi poematami o lataniu o Hermionie wygrywają! Nie mogłam przez chwile czytać, bo leżałam i śmiałam się ; D
Gratuluję,
jak zwykle świetnie!

Nothing_


--------------------
"And when I'm about to fall Somehow you're always waiting with Your open arms to catch me You're gonna save me from myself"

user posted image
user posted image
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
HermionaW
post 15.01.2008 14:42
Post #18 

Mugol


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 8
Dołączył: 11.06.2007
Skąd: ze środka lasu Du Weldenvarden

Płeć: Kobieta



Wdech i wydech
Wdech i wydech

No, już jestem spokojna. To było... yyy... kwikaśne!
Uśmiałam się do łez i w ogóle Kit, koHam cię! Czytało się lekko i z szerokim uśmiechem. Najlepsze były poematy o Hermionie i lataniu. Szkoda, że tak mało! Twoje ff górą!
Herm
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Beza16
post 20.01.2008 23:10
Post #19 

Mugol


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 5
Dołączył: 22.10.2007

Płeć: Kobieta



<lol2> To jest po prostu wspaniale... Doslownie poplakalam sie ze smiechu ;P Zycze dalszej weny ;D


--------------------
Głęboko pod ziemią sączą się strumienie czarnej wody.Głęboko w ludzkiej duszy pulsują potęzne strumienie tęsknoty i pragnienia, miłości, nienawiści i rozpaczy. Nikt nie zna ukrytych pozdziemnych wód. Nikt nie umie czytać w ukrytych myślach człowieka. Mimo to one istanieją. Złożone w najgłębszych tajnikach duszy.
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Alexis
post 08.07.2008 17:10
Post #20 

Kafel


Grupa: Magiczni Forumowicze
Postów: 15
Dołączył: 05.02.2007

Płeć: Kobieta



Świetne!!!!
Jak zwykle. Kit czytałam już wiele Twoich opowiadań i powiem wprost Jesteś Genialna!
Masz bardzo lekki i przystępny styl, a razem z Nag tworzycie niezapomniane teksty. Bardzo lubię czytać Wsze dzieła bo są po prostu takie jakie być powinny. Nic dodać nic ująć. Powinnaś pisać książki blush.gif
Życzę weny czekolada.gif czarodziej.gif
Alexis
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post

Reply to this topicTopic OptionsStart new topic
 


Kontakt · Lekka wersja
Time is now: 24.10.2018 00:21